‘Alleen naar voren gaat niet goed.’
Bokser, bankier, Brabander. Anton Vanden Bol voelt zich thuis bij de houtkachel in de keuken. Hij vindt er de rust die hij als ondernemer niet heeft. ‘Je bent er nooit. Als ik mijn hand laat zakken krijg ik ’m op m’n kin’. Door de ruitjes van de houtkachel in de keuken schijnt een oranje gloed. Op de grote tafel staan koffie en koekjes. Anton Vanden Bol (56) kijkt tevreden de boerenkeuken rond. ‘Weet je nog? Bij jullie thuis stond net zo’n kachel in de keuken. En je vader zat daar met een sigaret in zijn luie stoel—zijn benen met die lange grijze sokken omhoog. En maar verhalen vertellen. Dit is precies waarom ik hier naartoe wilde.’De verbouwde boerderij van kunstenaar Toon Langens in het Brabantse Riethoven ligt zo’n vijftien kilometer van de plek waar de twee mannen als buurjongens en hartsvrienden opgroeiden. Maar die plek aan de rand van Eindhoven is ten prooi gevallen aan de grillen van de moderne tijd. De verbouwde boerderij van jeugdvriend Toon (57) ademt voor Vanden Bol echter nog altijd de Brabantse grond waar hij in wortelt. Het is de basis van zijn bestaan.
Bron: Het Financieele Dagblad, 11 december 2006







